Showing posts with label food. Show all posts
Showing posts with label food. Show all posts


Mom's recipe - Hot Pot!!

မြန်မာပြည်ပြန်တိုင်း အမေ့ကို အမြဲ ဟော့ပေါ့ လုပ်ကျွေးခိုင်းတယ်။ ဟော့ပေါ့တို့ steamboatတို့က ဒေသအလိုက် မူတည်ပြီး အထဲထည့်တဲ့ အစာတွေ ကွဲတယ်ထင်တယ်။ အိမ်က အမြဲချက်လေ့ရှိတာတော့ ယူနန်စတိုင် ဖြစ်မယ်။ ready-madeအသားတုတွေ မသုံးဘဲ အကုန်လုံးကို ကိုယ်တိုင် လုပ်တာဆိုတော့ အချိန် တော်တော်ပေးပြီး ချက်ရတယ်။ 

 ingrediens 1
Meat Ingredients
၁။ အမဲသားကြက်ဥလိပ် (蛋卷) − ဒီတစ်ခုက လုပ်ရတာ တော်တော်လက်ဝင်တယ်။ စစချင်း ကြက်ဥကိုခေါက်ပြီး တစ်ချပ်ချင်း ပါးပါးလေး ရအောင် non-stick pan နဲ့ ကြော်တယ်။ ပြီးရင် အမဲသားတောက်တောက်စဉ်း+ဂျင်း+ကြက်သွန်ဖြူ နယ်ထားတာကို ကြက်ဥပေါ် ပါးပါးလေးသုပ်၊ ပြီးရင် လိပ်။ အသားက အစိမ်းထည့်ထားတာဆိုတော့ steamer နဲ့ ပြန်ပေါင်းရသေးတယ်။ လုပ်ရတာ လက်ဝင်သလို စားလို့လည်း အတော်ကောင်းတယ်။ 

၂။ ငါးဖယ် − အလုံးသေးသေးလေးတွေလုံးပြီးကြော်။ 

၃။ စူးကျီး − ကြက်ဥနဲ့ ဂျုံနဲ့ခေါက်ပြီး အလယ်မှာ ကြက်သားဌာပနာပြီး ကြော်ရတာ။ ပန်းသေး အစားအသောက်တစ်မျိုးဘဲ။ 

၄။ နွားလျှာ − pressure-cooker နဲ့ နူးနေအောင် ပေါင်းရတာ။


ingrediens 2
Vegetable
၅။ စူကာရွက် − တောင်ကြီးမှာ စူကာသီးလို့ခေါ်ပေမယ့် အခြားဒေသတွေမှာ ဂေါ်ရခါးသီးလို့ခေါ်တယ်ထင်တယ်။ အဲဒီအပင်ရဲ့ အရွက်ကိုမှ အညွှန့် နုနုလေးတွေဘဲ ရွေးပြီး ရေနွေးနဲ့ ခဏလေး ကြိုဖျောထားတယ်။

၆။ ကန်စွန်းရွက်− အမေရဲ့ original recipe မှာ ကန်စွန်းရွက်မပါဘူး။ အမေက ဘာအရွက်တွေလဲမသိဘူး ရှာမရလို့ဆို အရွက်နည်းနေတယ်ပြောလို့ ကန်စွန်းရွက်ထည့်ဖို့ အကြံပေးထားတာ။ :D 

၇။ မုန်ညင်းဖြူ − မုန်ညင်းဖြူကိုလည်း ရေနွေးနဲ့ ခဏလေး ပြုတ်ထားတယ်။

၈။ မုန်လာဥဖြူ − မုန်လာဥဖြူကို ကြက်သားဟင်းရည်နဲ့ ကျက်ခါနီးထိ အရင်ပြုတ်ထားရတယ်။ 

Soup base
၉။ soup-base က ကြက်သားဟင်းရည်ဆိုတော့ ကြက်၂ကောင်လောက်ကို အရင်ပြုတ်ထားရတယ်။ မွေးမြူရေးကြက်မှ စားလို့ကောင်းတာဆိုပြီး အဲဒီ ကြက်ကို ပြုတ်ရတာလည်း လေးငါးနာရီလောက်ကြာတယ်။ 
− ပိန်းဥနဲ့ အမဲသားလုံးက ရှာမရလို့ ဒီတစ်ခေါက် မပါလိုက်ဘူး။

ဟော့ပေါ့ထဲ ထည့်ရတဲ့ အစာတွေက လက်ဝင်လွန်းတော့ အမေက တစ်ခါလုပ်ရင် အများကြီးလုပ်ပြီး မောင်နှမဝမ်းကွဲတွေအများကြီး တစ်ခါတည်း ခေါ်စားတာ ပျော်ဖို့ကောင်းတယ်။  
 
အိုးထဲစီထည့် 
ပြီးရင် အောက်ဆုံးမှာ မုန်လာဥဖြူတွေကို အရင်စီပြီး အပေါ်မှာ meat intredients တွေကို တစ်ထပ်ချင်း စီထည့်တယ်။ အရင်က အလယ်ကနေ မီးသွေးထည့်ရတဲ့ အိုးတွေ သုံးတယ်။ ခုနောက်ပိုင်း electric အိုးတွေ ပေါ်လာပြီး မီးလျှော့ရ တင်ရတာ လွယ်တယ်၊ အပူမြန်တယ်ဆိုတော့ ပိုအဆင်ပြေသွားတယ်။ မဟုတ်ရင် မီးသွေးထည့်လိုက်၊ ထုတ်လိုက်နဲ့ မလွယ်ဘူး။ ပြီးတော့ အဲဒီအိုးတွေကို ဆေးရတာလည်း ပင်ပန်းတယ်။ 
side dish
Side dish
၁။ ကြက်သား − ပြုတ်ထားတဲ့ ကြက်သားကို ခုတ်ပြီး ပန်းကန်ထဲ စီတယ်။ 
၂။ နွားနို့ခြောက်ကြော် − ဒီအကြော်ကြော်ရတာလည်း လက်ဝင်တယ်။ နွားနို့ခြောက် အပြားကြီးကို တူနဲ့ ခက်ခက်ခဲခဲလိပ်ပြီး ကြော်ရတယ်။ မီးပြင်းရင်လည်း မဟုတ်၊ မီးအေးရင်လည်းမဟုတ်နဲ့။ နည်းနည်းခက်တယ်။
၃။ ကြက်သွန်ချဉ်နဲ့ မုန်ညင်းချဉ်

စားဖို့အသင့် 
ရှမ်းခေါက်ဆွဲရယ်၊ ရှမ်းခေါက်ဆွဲမကြိုက်တဲ့သူတွေအတွက် ဂျုံခေါက်ဆွဲရယ် အရွက်တွေရယ်ကို ကိုယ်လိုချင်သလောက် ဟင်းရည်ထဲထည့်ပြုတ်ပြီး စားလို့ရပြီ။ ;-) တောင်ကြီးလို ချမ်းချမ်းအေးအေး ရာသီဥတုနဲ့ ဟော့ပေါ့က တကယ်ကို လိုက်ဖက်တဲ့ အစားအသောက်တစ်ခုပါဘဲ။


Nyaung Shwe Fish Pond and Restaurant

၂၀၁၄ တောင်ရောက်သွားပြီ။ တောင်ကြီးအကြောင်း မရေးဖြစ်တာကြာလို့ အရင်နှစ် သြဂုတ်လပိုင်း တောင်ကြီးပြန်တုန်းက ရိုက်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ပုံအချို့ ပြန်တင်လိုက်ဦးမယ်။ :D ခါတိုင်း တောင်ကြီးတစ်ခေါက်ပြန်ရင် ရေးစရာ စီးရီးလိုက်ရှိပေမယ့် ဒီတစ်ခေါက်က မိုးတွင်းကြီးဖြစ်နေတော့ အပြင်သိပ်မထွက်ဖြစ်လိုက်ဘူး။ Taunggyi trip ကို ပို့စ်တစ်ခုတည်းပေါင်းရေးမို့ဘဲ၊ ဓါတ်ပုံတွေများနေလို့  ၂ခုတော့ ခွဲလိုက်ဦးမယ်။
ခုနောက်ပိုင်း ငါးကန်တွေ ခေတ်စားတယ်။ အင်းလေးကန်နားက ညောင်ရွှေဘက်မှာ ငါးကန်နဲ့ စားသောက်ဆိုင် တွဲဖွင့်ထားတဲ့ နေရာလေးတွေရှိတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် ရောက်ဖြစ်တာက ပေါက်ကျော် ငါးကင်ဆိုင်။  
ပေါက်ကျော် ငါးကင်ဆိုင် 
 အထဲမှာ တော်တော်ကျယ်တယ်။ တဲလေးတွေကို ရေထဲမှာ ဆောက်ထားတာ။ အဲလိုတဲပေါင်း ၂၀လောက် ရှိတယ်။ 
အထဲမှာ သီးသန့် တဲလေးတွေနဲ့ အေးအေးဆေးဆေး သာသာ ယာယာရှိတယ်။
 သူ့ဆိုင်မှာ menu.. ဗိုက်တောင်ဆာလာပြီ။ :D ငါးဟင်းတွေက တစ်ပွဲမှ သုံးထောင်ဝန်းကျင်လောက်ဘဲ။ 
 ငါးဟော့ပေါ့၊ ငါးချဉ်စပ်၊ ငါးကြွပ်ကြော်၊ ငါးထောင်း၊ ခရမ်းချဉ်သီးသုပ်။ လူငါးယောက်စားတာ ၂သောင်းတောင် မကျဘူး။ အဲဆိုင်က ငါးစိမ်းသုပ်လည်း တော်တော်စားကောင်းတယ်။ တောင်ကြီးက ကလေးတွေများ အားနေရင် ဆိုင်ကယ်နဲ့ ကဒီးကဒီး သွားကြတာ။ ငါးစိမ်းသုပ်နဲ့ ငါးထောင်းကို highly recommend လုပ်ပါတယ်။ ;)

 
ငါးကင်ဆိုင်ရဲ့ လမ်းဟိုဘက်ခြမ်းမှာ လယ်တောလေးတွေရှိတယ်။  

မစ္စတာ ဒေးဗစ် ငါးကန် (ညောင်ရွှေမြို့)
ဒီတစ်ပုံက သူငယ်ချင်းရဲ့ FB ကနေ မ လာတာ။ မစ္စတာဒေးဗစ်  ငါးကန်နဲ့ ငါးကင်ဆိုင်။ Mr. David မှာက ကိုယ်တိုင် ငါးမျှားလို့လည်းရတယ်တဲ့။ အမေတို့က ပေါက်ကျော်ဆိုင်က ပိုစားကောင်းတယ်လို့ ပြောတာဘဲ။ ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခုက တော်တော်သာယာတယ်။ နောက်ခေါက်ပြန်ဖြစ်ရင်တော့ မစ္စတာ ဒေးဗစ်မှာ သွားစားဦးမယ်။ :)


Favorite pre-packaged food from Taunggyi

မြန်မာပြည်ပြန်တိုင်း အစားအသောက်ကို အများဆုံး ပြန်ယူလာဖြစ်တယ်။ တောင်ကြီးကဝယ်ခဲ့တာမို့ တောင်ကြီးလို့ ခေါင်းစဉ်တပ်လိုက်တာ။ အချို့အစားအစာတွေကတော့ အခြားမြို့တွေမှာလည်း ဝယ်လို့ ရကောင်းရပါလိမ့်မယ်။ ဟိုနေ့က လက်ဖက်နဲ့ ထမင်းနဲ့ နယ်၊ စွန်တန်ဟင်းရည် နဲ့စား၊ ရေနွေးကြမ်းသောက်ရင်း သတိရလို့ ဘလော့ရေးဖြစ်သွားတာ။

၁။  လက်ဖက်
လက်ဖက်ဆို လက်ဖက်ညွှန့်ဘဲကြိုက်တာမို့ မြေလတ်သားကနေ ဝယ်ဖြစ်တယ်။ သူက တစ်ခါထဲနှပ်ပြီးသား ဗူးနဲ့လာတော့ ဒီပြန်ရောက်ရင် ဗူးလိုက်ရှာပြီး ထည့်ဖို အလုပ်မရှုပ်တော့ဘူး။ တစ်ပုလင်း တစ်ထောင်ထင်တယ်။ အဲဆိုင်က ပဲကြော်တွေလည်း စားလို့ကောင်းတယ်။ တောင်ကြီးမြို့မစျေးနားက နာရီစင်နားမှာ ဆိုင်အကြီးကြီးဘဲ။ အခြားဒေသထွက် အစားအသောက် တော်တော်များများလည်း ရောင်းတယ်။ 

၂။ အသင့်စား စွန်တန်ဟင်းရည်
အရင်ကဆို စွန်တန်အခြောက်ကို အဖွားကိုယ်တိုင်လုပ်တာ။ ဆောင်းတွင်းမှာ အခြောက်လှမ်းထားရင် တစ်နှစ်လုံး အထားခံတယ်။ အဖွားဆုံးသွားပြီးကတည်းက ဝယ်ဘဲစားဖြစ်တော့တယ်။ =( စွန်တန်ဟင်းရည်နဲ့ ချဉ်စော်ကားသီး ဟင်းရည် အသင့်စားအထုတ်လေးတွေကို ဒီတစ်ခေါက်ပြန်တော့ အဒေါ်တစ်ယောက်ဝယ်ပေးလိုက်တာ။ အထုတ်သေးငါးထုတ်ကို တစ်တွဲ ၇၀၀။ အထဲမှာ ဂျင်း၊ကြက်သွန်နီ၊ငရုတ်သီးခြောက်၊ဆား၊အရသာမှုန့် အကုန်ပါပြီးသား။ ရေနွေးထည့်ပြီး ၂မိနစ်လောက်နေ သောက်ရုံဘဲ။ အရသာမှုန့်ထဲမှာတော့ အချိုမှုန့် များလွန်းသလိုဘဲ၊ ကိုယ်လိုသလောက် နည်းနည်းဘဲ ထည့်တာကောင်းတယ်။  တစ်ယောက်တည်းစားရင် တစ်ထုပ်ကို ၂ခါလောက်စားလို့ရတယ်။

၃။ လက်ဖက်ခြောက်
လက်ဖက်ခြောက်က အရင်ကဆို စျေးထဲသွားပြီး ဆိုင်တွေမှာ အစိတ်သား၊ ငါးဆယ်သားမျိုး ဝယ်ဖြစ်သာများတယ်။ အမျိုးတစ်ယောက်က ဝယ်လာပေးလို့ "စိမ်ရနံ့လှိုင်" လက်ဖက်ခြောက်သောက်ကြည့်တော့ တော်တော်သဘောကျသွားတယ်။ packaging လေးကလည်း လှတယ်။ ပြီးတော့ လက်ဖက်ညွှန့် သေးသေးလေးတွေ၊ ရေနွေးထဲမှာ အဖတ်ကြီးတွေ ဖြစ်မနေတော့ဘူး။ သူက လှော်ပြီးသားဆိုတော့ အနံ့လည်း တော်တော်မွှေးတယ်။ အဲဒီစက္ကူဗူး တစ်ဗူးဆို ဘေးနားက ပုလင်းထဲထည့်တာ ၂ပုလင်းလောက်ရတယ်။

၄။ မာလာဟင်း၊ မာလာ မြေအိုးမြီးရှည်
မာလာဟင်းကို အရင်တစ်ခေါက်က သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် လက်ဆောင်ပေးဖူးကတည်းက စားကောင်းလို့ သဘောကျနေတာ။ မန္တလေးက ပန်းသေးတွေ ထုတ်တာထင်တယ်။  တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ဘဲ စျေးထဲမှာ ခေါက်ဆွဲသွားစားရင်း အဲဆိုင်မှာ တင်ထားတာတွေ့လို့ တစ်ခါတည်း အများကြီးဝယ်ခဲ့လိုက်တယ်။ တစ်ထုပ်  ၇၀၀။ အထဲမှာ မာလာအမှုန့်၊ ပဲပိစပ်အနှစ်၊ ခေါက်ဆွဲ၊ ပဲလိပ်၊ မှိုခြောက်၊ အသားတု၊ ဘာညာ သာရကာ အစုံဘဲ။ :) ကိုယ်ကြိုက်တဲ့ အရွက်တွေကိုဝယ်ပြီး ပြုတ်၊ အထုပ်ထဲက ပါတဲ့အစာပလာတွေကို ရေစိမ်၊ ပြီးရင် ခဏပြုတ်၊ အစာတွေနဲ့ နယ်စားရုံဘဲ။ သူ့ထဲမှာပါတဲ့ ပဲပိစပ်အနှစ်ကတော့ အသေစပ်လို့ လျှော့ထည့်ရတယ်။ တော်တော့်ကို စားကောင်းတာ။ မြေအိုးမြီးရှည်ထုပ်လည်း မာလာဟင်းထုပ်နဲ့ အတူတူဘဲ၊ မာလာခေါက်ဆွဲနေရာမှာ မြီးရှည်ခြောက်ထည့်ထားတာဘဲ ကွာတယ်။ တစ်ထုပ်ဆို ၂ယောက်လောက် စားလို့ရတယ်။

၅။ ဂျူးပဲပုတ်ကြော်
တောင်ကြီးပြန်တိုင်း "ကျိုင်းတုံ" တံဆိပ် ဂျူးပဲပုတ်ကြော်က မဝယ်မဖြစ်။ သူငယ်ချင်းတွေအကုန်က ကြိုက်လို့ အမြဲမှာနေကြ။ အရင်က သစ်တောရပ်ကွက်ထဲက သူ့ဆိုင်ထိ သွားပြီး ကြိုမှာရတယ်။  ခုက စျေးထဲက နာရီစင်နားက မြေလတ်သားဆိုင်မှာ ဝယ်လို့ရတော့ ပိုအဆင်ပြေတယ်။ ဂျူးမြစ်၊ ပဲပုတ်နဲ့ မြေပဲကို ကြော်ထားတာ၊ ကြွပ်ကြွပ်ရွရွလေး စားလို့ကောင်းတယ်။ အထားလဲခံတယ်။ ခြောက်လလောက်ထိ ထားလို့ရတယ်။  တစ်ထုပ် တစ်ထောင်လားမသိဘူး မေ့သွားလို့။ :)

၆။ ဆင်ဖြူတော် preserved fruits
ဆင်ဖြူတော်တံဆိပ်ကတော့ မြန်မာပြည်မှာ နေရာတော်တော်များများမှာ ဝယ်လို့ရပါတယ်။ ဆားငံသီးထဲမှာတော့ အဲဒီတံဆိပ်ကို ဘယ်သူမှ မမှီသေးဘူး(လို့ထင်တာဘဲ)။ ဒီတစ်ခေါက်ပြန်မှ သတိထားမိတာ packaging တော်တော်ကောင်းလာတယ်။ export ကွာလတီဖြစ်မယ်။ ခါတိုင်း အချဉ်ပေါင်းတွေကို ပလတ်စတစ်နဲ့ထုတ်ထားတာတွေက လက်ဆောင်ပေးလို့ မကောင်းဘူး။ အခုက ဗူးလေးတွေနဲ့ သေချာ ထည့်ထားပြီး လေလုံအောင် ပိတ်ထားတာ။ စားလို့လဲကောင်းတယ်၊ လက်ဆောင်ပေးလို့လဲကောင်းတယ်။ တစ်ဗူးကို ၁၇၀၀ ထင်တယ်။ အများကြီးဘဲပါတယ်။ ဆားငံသီး၊ သရက်ယို အစပ်၊ ရှောက်ယို၊ မရမ်းယို၊ ဂျင်းယို၊ ဇီးယို(အစေ့လွတ်)၊ နောက် ၂မျိုးလောက် မမှတ်မိတော့ဘူး။ ၇မျိုး ၈မျိုးလောက်ရှိတယ်။ တစ်မျိုးတစ်ဗူးစီဝယ်ခဲ့ပြီး သိပ်မကြိုက်တာတွေကို ရုံးကလူတွေကို ကျွေးလိုက်တယ်။ :D

နောက်ထပ်သယ်ဖြစ်တာတွေက ဖရုံစေ့လှော်၊ မုန်ညှင်းချဉ်၊ မုန်လာဥချဉ်၊ အမဲခြောက်၊ ငါးမုန့်၊ နွားနို့ခြောက်၊ မှိုဆီစိမ် စသဖြင့်စသဖြင့် အကုန်တောင် မမှတ်မိတော့ဘူး။  :D ဒီပြန်ရောက်ပြီး အစားအသောက်တွေ ဗူးထဲထည့်၊ ရေခဲသေတ္တာထဲထည့် ပြန်စီရတာတောင် ၂ရက်သုံးရက်လောက် ရှင်းယူရတယ်။ တောင်ကြီး trip ကပုံတွေကို နောက်နေ့မှ တင်ရဦးမယ်။ :)